کاشت مو به روش BHT یا برداشت مو از بدن

untitled-2

در کاشت مو به روش BHT يا برداشت مو از بدن، فوليکول‌هاي مو به جاي آنکه از پوست سر برداشته شود، از نواحي اهدا کننده در ساير قسمت‌هاي بدن برداشته مي‌شود. بین پوست سر و پوست بدن به عنوان ناحیه اهدا کننده فولیکول‌ها برای کاشت مو، تفاوت‌های متعددی وجود دارد که از مهم‌ترین آنها می‌توان به آرایش واحدهای فولیکولی، ساختار و میزان نرمی پوست، عمق فولیکول‌های مو در زیر پوست، و از همه مهم‌تر ضخامت و ميزان پیچش تارهای مو اشاره کرد.

کاشت مو به روش برداشت از بدن توسط متخصصین ما در مرکز تخصصی موی رنسانس برای مواردی توصیه می‌شود که فولیکول‌های مو به تعداد کافی در پوست سر وجود ندارد تا بتواند فولیکول‌های مورد نیاز برای پوشش دادن تمام ناحیه پذیرنده را تأمین نماید. اما سازگاری پوست سر با موهای بدن از نظر رنگ و میزان پیچش تارهای مو نکته‌ای است که در این روش اهمیت زیادی پیدا می‌کند و باید با دقت زیادی مورد بررسي قرار بگیرد. برای مثال اگر موی بدن یک بیمار حالت پیچ خورده و مجعد، و موی سر او حالت صاف و لخت داشته باشد، آنگه پیوند زدن موی بدن به سر، کار بسیار سختی خواهد بود. موی بدن به طور معمول در حدود 5 سانتی‌متر رشد می‌کند، بنابراین فردی که می‌خواهد از روش برداشت مو از بدن برای کاشت موی سر استفاده کند باید بپذیرد که در آینده حداکثر طول موی سر او همین 5 سانتی‌متر خواهد بود.

مرکز تخصصی موی رنسانس از روش‌های مختلفی برای کاشت مو‌ها استفاده می‌کند. در اینجا ما تفضیل روش برداشت مو از بدن را برای خوانندگان عزیز شرح خواهیم داد‌. جهت کسب اطلاعات بیشتر در زمینه سایر روش‌های ما می‌توانید با شماره‌های 02122088210-02188943653  تماس حاصل نمایید.

روش BHT (پیوند مو از بدن به سر) چیست؟


روش BHT (برداشت مو از بدن) یا BHHT (پیوند موی بدن به سر) یک روش کاشت مو است که در آن از همان روش FUE (استخراج واحد فولیکولی) برای برداشت فوليکول‌ها و کاشت مو استفاده می‌شود و بنابراین هیچ نیازی به ايجاد بریدگی و بخیه در ناحیه اهدا کننده نخواهد بود. نام این روش به این دلیل "برداشت از بدن" خوانده می‌شود که در این روش، دیگر از پوست پشت سر به عنوان ناحیه اهدا کننده استفاده نمی‌شود، بلکه قسمت‌های دیگری از بدن به عنوان ناحيه اهدا کننده عمل می‌کند. ناحیه اهدا کننده در این روش می‌تواند ریش، سینه، کمر، شکم، ران پا و بازوها باشد. در این روش، گرافت‌های مو از یکی از این نواحی برداشته می‌شود و سپس در ناحیه‌ای از پوست سر که مشکل طاسی پیدا کرده است، کاشته می‌شود.

روش BHT فقط برای افرادی استفاده می‌شود که دچار طاسی و ریزش موی شدید شده و حتی در قسمت پشت سر خود نیز موهای کافی یا درشت برای استفاده در کاشت مو ندارند. بنابراین این روش یک نقطه بسیار امیدوار کننده برای افرادی است که از ریزش موی بسیار شدید (درجه 6 و 7) رنج می‌برند.

موها از کدام قسمت از بدن برداشته می‌شوند؟


j

قسمت‌هایی از بدن که معمولاً به عنوان بهترین نواحی اهدا کننده فولیکول مو شناخته می‌شوند، به ترتیب شامل سینه، کمر و ران پا می‌باشد.

چه کسانی کاندیدای مناسب برای برداشت مو از بدن هستند؟


برداشت مو از بدن، در اصل یک روش جراحی است و فقط باید به عنوان "آخرین گزینه" مد نظر قرار گیرد. نمونه‌هایی از مواردی که در آن می‌توان از موی بدن برای کاشت مو در سر استفاده کرد، عبارت است از:

  1. مواردی که در آن، قسمت پشت سر به عنوان ناحیه اهدا کننده فاقد هر گونه فولیکول موی درشت یا قابل برداشتن باشد. فقدان فولیکول‌های کافی در پشت سر می‌تواند به خاطر استفاده مکرر از روش جراحی نواری واحد فولیکولی (FUSS) برای کاشت مو در گذشته باشد که پوست سر را خیلی سفت و کشیده کرده است و استفاده مجدد از آن به عنوان ناحیه اهدا کننده را غیر ممکن ساخته است. علاوه بر آن، این حالت ممکن است در نتیجه برداشت بیش از حد فولیکول‌های مو جهت استفاده در روش FUE به وجود بیاید. به طوری که برداشت فولیکول‌های بیشتر باعث ایجاد مشکلات زیبایی در موی پشت سر خواهد شد.
  2. روش BHT برای مواردی که پوست سر دچار جراحت یا آسیب‌دیدگی شدید شده و شکل ظاهری غیرطبیعی پیدا کرده است، بسیار مناسب می‌باشد. تغییر شکل پوست سر می‌تواند ناشی از جراحی‌های زیبایی که با کیفیت پایین و نتایج ناموفق در گذشته انجام شده و یا بریدگی‌های بیش از حدی که در طی یک عمل جراحی ترمیمی در پوست سر ایجاد شده است، باشد. در چنین شرایطی، فولیکول‌های مو به تعداد کافی در پوست سر باقی نمانده است تا بتوان از آن برای کاشت مو استفاده کرد.
  3. جای زخم‌ها و جراحت‌هایی که در پوست سر باقی مانده است را می‌توان با کاشت موهای برداشته شده از بدن در محل این زخم‌ها و استتار آن در زیر موهای جدید، ترمیم نمود.
  4. از این روش می‌توان برای افزایش تراکم مو در قسمت‌هایی از پوست سر که به دلیل ریزش مو یا برداشت بیش از حد فولیکول‌ها در عمل‌های گذشته، شکل طبیعی خود را از دست داده است، استفاده کرد.

مواردی که در بالا به آن اشاره شد، مهم‌ترین موقعیت‌هایی بود که می‌توان از برداشت موی بدن در آن استفاده کرد، اما نکته بسیار مهمی که بیمار باید حتماً از آن آگاهی داشته باشد، آن است که موی بدن از نظر میزان رشد نهایی، به اندازه موی سر قابل اعتماد نیست. در واقع، میانگین عملکرد نهایی فولیکول‌هایی که از پوست بدن برداشت می‌شوند بسیار متغیر بوده و می‌تواند بین 30 تا 70 درصد باشد.

نحوه انجام کاشت مو به روش BHT


روش BHT در اصل همان روش FUE است که فقط در آن به جای پشت سر از پوست بدن به عنوان ناحیه اهدا کننده استفاده می‌شود. اما چند نکته بسیار مهم وجود دارد که از نظر سازگاری موی بدن (ناحیه اهدا کننده) با پوست سر (ناحیه پذیرنده) حتماً باید مد نظر قرار گیرد.

از آنجا که در این روش هر قسمتی از بدن از قبیل ریش، سینه، کمر، شکم، ران پا و بازوها می‌تواند به عنوان ناحیه اهدا کننده عمل کند، بنابراین خصوصیاتی از قبیل ضخامت، جهت رویش و میزان پیچش موها در بین فولیکول‌های برداشت شده از جاهاي مختلف، به طور قابل ملاحظه‌ای متغیر خواهد بود. علاوه بر آن، موهایی که از بدن برداشت شده باشند معمولاً بیش از 5 سانتی‌متر رشد نمی‌کند، بنابراین شخصی که از موی بدن برای کاشت در سر استفاده می‌کند ناچار است از این به بعد همیشه موی خود را در همین حد نگه دارد.

مزایای روش برداشت مو از بدن


افرادی که از ریزش شدید مو یا طاسی گسترده سر رنج می‌برند و با استفاده از روش‌های سنتی کاشت مو هم نتوانسته‌اند به نتایج رضایت‌بخشی دست پیدا کنند، ممکن است امید خود را کاملاً از دست داده باشند. اما خوشبختانه این افراد می‌توانند با استفاده از روش BHT دوباره خط رویش موی خود را بازسازی کنند. در این روش هیچ نیازی به ایجاد بریدگی و استفاده از بخیه وجود ندارد. اگرچه روش BHT می‌تواند نتایج بسیار چشمگیر و رضایت‌بخشی به دنبال داشته باشد، اما دقت در انتخاب کاندیدای مناسب برای این عمل، اهمیت بسیار زیادی در موفقیت نهایی آن دارد. از این روش فقط باید برای افرادی استفاده شود که دچار طاسی شدید سر شده و موی کافی در قسمت پشت سر برای استفاده در کاشت مو ندارند.

معایب روش BHT


  • شکل ظاهری موهای پیوندی در مقایسه با موهایی که از خود پوست سر منشأ گرفته‌اند، تا حدودی متفاوت و اندکی غیرطبیعی است.
  • ناحیه اهدا کننده که معمولاً سطح وسیعی دارد، در زمان برداشت فولیکول‌ها باید حتماً بی‌حس شود.
  • پس از برداشت گرافت‌ها از ناحیه اهدا کننده، بیمار احساس سوزش و ناراحتی مختصری در این ناحیه خواهد داشت.

شرایط موی ریش برای استفاده در روش BHT چگونه است؟


موی ریش با موی سایر قسمت‌های بدن تفاوت‌هایی دارد. مزیت‌های مهمی که ریش به عنوان ناحیه اهدا کننده دارد آن است که موهای درشت‌تر و مقاوم‌تری دارد که در زمان برداشت، کمتر دچار آسیب‌دیدگی می‌شوند. علاوه بر آن، موی ریش به خاطر آنکه ضخیم و درشت است، خیلی بهتر از موی سایر قسمت‌های بدن می‌تواند ناحیه پذیرنده را پوشش بدهد، به طوری که به ازای هر گرافت مورد نیاز برای پوست سر می‌توان یک گرافت از موی ریش برداشت کرد. موی ریش برای کاشت در محل جای زخم‌هایی که از عمل‌های قبلی کاشت مو به جا مانده است، بسیار مناسب می‌باشد. زیرا موی ریش بسیار درشت و مقاوم است و در داخل بافت آسیب‌دیده جای زخم نیز به خوبی رشد می‌کند. تنها محدودیت یا نکته نگران کننده در مورد موی ریش آن است که اگر موی سر به‌طور طبیعی لَخت و لطیف باشد، موی درشت و ضخیم ریش با آن سازگاری ندارد و از نظر ظاهری جور در نمی‌آید. به‌طور کلی هیچ گاه مشاهده نشده و یا مطالعاتی نشان نداده است که موی ریش با خصوصیات موهای ناحیه پذیرنده که در آنجا کاشته شده است، همخوانی پیدا کند.